Czy pies ma poczucie czasu?

Psy nie znają się na zegarku. A przynajmniej większość z nich. Mają za to zegar biologiczny, który podpowiada im, kiedy czas spać, a także wrodzoną zdolność obserwacji i uczenia się naszych zachowań.

Wstajesz zawsze o 8 rano? Twój pies bez wątpienia wie o tym i gdyby któregoś dnia przyszło ci do głowy wstać o 9, na pewno by zaprotestował. Nauczył się bowiem, że dzień zaczyna się o 8 i w tym sensie zna się na zegarku.

Do domu listonosz przyjeżdża zawsze o 11 rano. Pięć minut przed 11 Dancer (przykład) codziennie stoi przy drzwiach i szczeka, gdy tylko listonosz zatrzyma się przy domu Carola (przykład). Dlatego pewnego dnia Carol był zdumiony, że jego pies stoi pod drzwiami już o 10. Listonosz nie nadjeżdżał. Zagadka szybko się rozwiązała – tego dnia nastąpiła zmiana czasu na letni, ale Dancer, mający swoje psie poczucie czasu, nie mógł o tym wiedzieć. Trochę mu zajęło, by przestawić się na „nową” porę przyjazdu listonosza.

 Czy można więc powiedzieć, że pies ma poczucie czasu? Zależy w jakim sensie. Orientuje się w czasie dobowym, czyli w ramach 24 godzin danej doby wie, o której należy wstać czy kiedy jest czas posiłku. Uczy się tego, obserwując życie w domu. Gdy członkowie rodziny rano wstają, robią dużo zamieszania, szybko jedzą, krzyczą, myją się, ubierają, pies spodziewa się, że zaraz opuszczą mieszkanie.

 Pies jest się w stanie nauczyć bardzo precyzyjnego odczucia, jak długo trwa na przykład minuta. Belgijscy naukowcy przeprowadzili badanie na beagle’ach. Po usłyszeniu sygnału dźwiękowego psy miały po równo 90 sekundach wskoczyć na platformę. Jeśli wykonały zadanie za wcześnie lub nawet o kilka sekund za późno, nie otrzymywały nagrody. Zmotywowane jedzeniem beagle’e opanowały tę sztukę i dokładnie po 90 sekundach wskakiwały na platformę.

 Psy odróżniają długi okres upływającego czasu od krótkiego, ale tylko, jeśli jest między nimi naprawdę duża różnica. Badaczki Therese Rehn i Lindsay Keeling ze szwedzkiego uniwersytetu zainteresowały się sytuacją, w której psy zostają w domu same, podczas gdy ich opiekunowie idą do pracy. Ogólne wnioski są takie – im dłużej pies przebywa sam, tym bardziej staje się niespokojny.

 Jak przebiegał eksperyment? Badaczki nagrały psy, które zostały same w domu na: 30 minut, dwie godziny i cztery godziny. Te z dwóch ostatnich grup dużo radośniej witały właścicieli po powrocie i były zdecydowanie bardziej aktywne, gdy opiekunowie już weszli do domu niż psy z pierwszej grupy. Nie było jednak różnicy w zachowaniu między psami przebywającymi  w samotności dwie a cztery godziny.  Badaczki wyciągnęły z tego wniosek, że pies wie, czy minęło mało czasu czy dużo, ale nie wie, jak długi jest dany okres.